دستوار است جمع آن در قرآن اسوره و اساور است .
لؤلؤ : مرواريد . « اللؤلؤ : الدر » مراد از آن همانست كه از دريا صيد مىشود
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
رحمن / 22 ، آن شش بار در قرآن آمده است .
شرحها
در آيات گشته چهار گروه مختلف از مردم ياد شدند : مقلّدان مجادله كننده ، پيشوايان ستمگر ، مذبذبين كه خدا را در كنارى بندگى مىكنند و اهل ايمان و عمل ، به دنبال آن بررسى ، در اين آيات فرموده : خدا در روز قيامت ميان آنها به حق داورى خواهد كرد كه بر همهء موجودات در مقابل او خاضع و مطيع هستند و قدرت تخلف ندارند ، گرچه بعضى از انسانها در مقام تشريع ، از فرمان او تخلف ميكنند ، سپس در آيات 19 تا 24 نتيجه داورى به حق را كه بهشت و آتش است بيان فرموده است .
17 -
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئِينَ وَ النَّصارى وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
.
مراد از
الَّذِينَ آمَنُوا
اهل اسلام و امت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است ، مقابله با
وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا
نشان مىدهد كه صابئين و مجوس هر دو اهل توحيد هستند گرچه دينشان آلوده به شرك شده است ، صابئين در سوره بقره گذشت ، مجوس زير در « نكتهها » خواهد آمد .
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
تعليل
يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ
است يعنى قدرت داورى ميان آنها را دارد كه بر همه چيز از جمله به آنها شاهد و ناظر و عالم است .