آن گاه فرموده تو از آنها بىنيازى ، احتياج به خرج آنها ندارى
فَخَراجُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
از تفسير قمى از حضرت باقر عليه السّلام در زمينهء اين آيه نقل شده :
« يقول ام تسئلهم اجرا فاجر ربك خير »
؟ 73 و 74 -
وَ إِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ
چون حق تابع هواهاى آنها نيست پس تو آنها را به صراط مستقيم و راهى كه سعادتشان در آنست مىخوانى ، آن همان شناخت خدا و بندگى خداست :
وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
يس / 61 ، ولى آنها كه آخرت را باور ندارند و خود را مسئول و معاقب نمىدانند از راه حق منحرف هستند و اگر به معاد ايمان داشتند منحرف نمىشدند .
75 -
وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ كَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
.
از اين آيه و دو آيهء بعدى روشن مىشود كه عذابى اهل مكه را مانند جريان « بدر » و امثال آن به كلّى بيچاره كرده است و قبل از آن عذاب خفيفى آنها را گرفته بود تا به درگاه خدا ناله كنند و برگردند ولى برنگشتهاند ، على هذا در اين آيه مىگويد : اگر اين عذاب را دفع مىكرديم نه تنها ايمان نمىآوردند بلكه در طغيان خود اصرار مىورزيدند . و سرگردان مىماندند و در نتيجه به طغيان ادامه مىدادند . چون به معاد ايمان ندارند تا به راه حق برگردند .
76 -
وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ
.
تعليل آيهء فوق است يعنى : اگر عذاب را زايل مىكرديم به راه حق برنمىگشتند ، چنان كه در گذشته آنها را با عذاب خفيفى ترسانديم ولى مؤثّر