يعنى : خدا همه را آفريده ، از طيبات رزق وسائل ارتزاق فراهم آورده ، انبياء را براى هدايت ارسال فرموده ، شما انسانها نيز يك امت هستيد و من پرورش دهندهء شما ، پس از من بترسيد تا سعادت يابيد .
آيهء اول در مقام امتنان خطاب به انبياست كه از طيبات رزق استفاده كنيد ، سپس در مقام شكر نعمت ، اعمال شايسته انجام دهيد ، آن گاه در مقام تعليل فرموده :
من به كار شما دانايم مبادا مخالفت من كنيد .
آيهء دوم همانست كه در سورهء انبياء / 92 گذشت . و در آنجا گفته شد كه خطاب به انسانهاست يعنى : اين نوع انسان امّت واحدهء شماست اى بشر و من پروردگار شمايم از من بترسند ، انسانها همه يك امت هستند و از يك پدر و مادر به دنيا آمدهاند ، همه افراد يك خانواده مىباشند ، سياه و سفيد ، مكان و زمان ، ملت و قبيله همه براى معرفى و شناسايى آنها است :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ . . .
حجرات / 13 . تكميل مطلب در آيهء 92 سورهء انبياست .
53 -
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
.
اين آيه نظير آيهء 93 سورهء انبياست كه گذشت ، يعنى : عوامل وحدت براى بشر فراهم بود ولى آنها گروه گروه شدند و هر يك از گروه خود دفاع مىكند و به آنچه در نزد اوست شادمان است آيه نشان مىدهد كه وحدت دينى ، همه زير يك دين زندگى كردن عملى است ، مردم در اثر پيروى از هواهاى نفس اين چنين متفرق شدهاند .
« زبرا » حال است از فاعل « تقطعوا » يعنى كار دينشان را قطعه قطعه كردند در حالى كه گروهها هستند و هر گروه خود را حق و ديگرى را باطل مىداند ، « تقطع » متعدى نيز آمده است ، طبرسى آن را به معنى تقطيع مىداند .