براى اثبات نبوّت پيامبران مىآيد ، مردم در صورت انكار چنين آياتى در مهلت قرار مىگيرند با آنكه بالاخره در اثر تكذيب آنها ، گرفتار مىشوند ، دوم معجزاتى است كه مردم مىخواهند ، سنت خدا بر آن جارى است كه در صورت انكار ، منكران بلافاصله مستأصل شوند .
دوم : معجزاتى كه براى اثبات نبوّت مىآيند هم جنبهء اثبات نبوت را دارند و هم جنبهء بيم دادن را كه دلالت دارند در صورت انكار ، عذاب ، منكران را خواهد گرفت
وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً
.
سوم : از آيه معلوم مىشود كه در امتهاى گذشته ، آيه درخواست شده آمده است ولى خدا نخواسته امت رسول صلى اللَّه عليه و آله مانند آنها باشد .
60 -
وَ إِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً
در آيه 58 گفته شد : منظور از « مهلكوها » استيصال و نابود شدن به طور كلّى است و از « معذبوها » قحطى و جنگ و نظير آنست كه در حد اولى نيست .
اين آيه مىگويد : اى رسول خدا ، امت تو نيز در آينده به وسيلهء عدهاى از مردان مترف كه فساد به بار خواهند آورد از « معذبوها » يعنى از قحطى ، اختلاف و جنگ و سقوط در امان نخواهد بود ، بىجا نيست كه در روايات آمده : كه آن حضرت بعد از ديدن اين خواب خنده بر لبانش نقش نبست .
اكنون مىرسيم به تفسير آيه شريفه اين آيه كه داراى چهار قسمت است مراد از احاطه در قسمت اول احاطه علمى است يعنى ياد كن وقتى را كه به تو گفتيم : خدايت احوال و آيندهء مردم را مىداند و مىداند كه آيندگان ، راه رفتگان را خواهند رفت و مانند آنها مصداق « معذبوها » خواهند بود .