در تفسير عياشى از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه در معنى « مهلكوها » نقل شده كه فرمود
« هو الفناء بالموت او غيره » .
اين آيه هشدارى است به مردم كه مبادا طغيان كنند ، و در وقت نزول هشدارى بود به اهل مكه اهميت ندادند و به تدريج مصداق « معذبوها » شده و منقرض گرديدند و نيز آيهء بعدى را توجيه مىكنند .
59 -
وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً
در آيات 91 - 93 خواهد آمد كه مشركان معجزات ديگرى غير از قرآن از آن حضرت خواستهاند .
اين آيه مىگويد : سنت خدا آنست كه اگر مردم از پيامبر خود معجزهاى بخواهند و آن پيامبر معجزه را بياورد هر گاه مردم باز ايمان نياورند به كلى نابود مىشوند ، چنان كه از صالح خواستند و او ناقه را آورد و چون ايمان نياوردند نابود شدند ، اين غير از معجزهاى است كه خدا بدون درخواست مردم به پيامبران مىدهد .
پس اى اهل مكه معجزاتى كه شما از رسول خدا مىخواهيد ، خدا آنها را نخواهد آورد زيرا پس از آوردن شما ايمان نخواهيد آورد ، آن وقت لازم است شما را از بين ببرد . ولى مشيت او چنين است كه شما به كلى تار و مار نشويد و در مهلت زندگى كنيد ، و خدا معجزات را براى بيم دادن مىفرستد نه براى مستأصل كردن ، و اين هم شما را مغرور نكند چون بالاخره به حكم
أَوْ مُعَذِّبُوها
كه در آيهء قبلى گذشت از كيفر اعمال خود در امان نخواهيد بود . در اينجا چند مطلب را بايد در نظر داشت :
اول : معجزات دو گونه است يكى آنهايى است كه بدون درخواست مردم