خسارت مزرعه داده شود ولى تبادل نظر مىكردند كه از چه چيز داده شود ، خداوند به سليمان فهماند كه از منافع گوسفندان داده شود نه از عين آنها پس مراد از « حكمهم » مشاورهء آنهاست و شاهد بودن خدا حاكى است كه هر دو به صواب مىانديشيدهاند و زير نظر خدا بود ،
وَ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ
تقدير « اذكر داود . . . » است .
79 -
فَفَهَّمْناها سُلَيْمانَ وَ كُلًّا آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ يُسَبِّحْنَ وَ الطَّيْرَ وَ كُنَّا فاعِلِينَ
اين آيه مىگويد : حكومت و قضاوت را به سليمان تفهيم كرديم و او حكم كرد ، از آيه ما قبل فقط مشورت آن دو فهميده شد ، نه حكم كردن
وَ كُلًّا آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً
براى رفع شبهه از داود است يعنى نبايد فكر كرد كه سليمان بر داود فضيلت داشت نه ، بلكه به هر دو حكم كردن و علم بخصوص داده بوديم ، اما صلاح آن بود كه اين حكم را به سليمان تفهيم نمائيم ، بالاتر از آن اينكه پرندگان را مسخّر داود كرديم .
در صافى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : چون آن قضيه پيش آمد خدا به داود وحى كرد : فرزندانت را جمع كن هر كه در اين جريان درست قضاوت كند ، وصى تو اوست . . . سليمان حكم كرد كه خسارت در آن سال از پشم و نتاج گوسفندان داده شود ، داود گفت : چرا از عين گوسفندان داده نشود ؟ سليمان گفت : چون درختان انگور ريشه كن نشدهاند ، در سال آينده به حال اول بر خواهند گشت يعنى لازم است خسارت از منافع جبران شود نه از عين .
آن گاه در اين آيه گفته شده كه : كوهها و پرندگان در تسبيح با داود همصدا بودند ، اين امر در سورهء ص آيه 18 و 19 و در سورهء سبأ آيه 10 نيز آمده است ، همه چيز خدا را تسبيح مىكنند اما ما تسبيح آنها را نمىفهميم :
وَ إِنْ