نمىميرد تا با مردن راحت باشد و نه عذاب از او دست بردار است تا لذت زندگى را لمس كند ، در جاى ديگر چنين آمده است :
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها
فاطر / 36 .
75 -
وَ مَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجاتُ الْعُلى
.
نقطه مقابل آيه ما قبل است ايمان بايد توأم با عمل باشد بلكه ايمان قلبى و عمل ظاهرى يك شيء هستند در دو ظرف « درجات على » در مقابل « جهنّم » است .
76 -
جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ مَنْ تَزَكَّى
اين آيه ، تفسير و تفصيل
الدَّرَجاتُ الْعُلى
است . در زمينه انهار بهشتى در سورهء بقره ذيل آيه 25 توضيح دادهايم كه نهر سادهء آب نيستند و در سورهء قتال نيز خواهد آمد ، منظور از « تزكى » پاك شدن به وسيله ايمان و عمل صالح است .
77 -
وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَ لا تَخْشى
.
اين آيه و آيهء بعدى راجع به خروج بنى اسرائيل از مصر و تعقيب فرعون و غرق شدن او است كه در سوره اعراف و جاهاى ديگر به تفصيل آمده است ، از « اسر » معلوم مىشود كه مىبايست موسى آنها را شب هنگام از مصر خارج كند آن فعل امر است كه ياء در اثر جزم ساقط شده است .
در
فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً
ظاهرا « طريقا » مفعول ضرب است يعنى براى آنها راهى بزن ، به نظر مىآيد چون ايجاد راه با زدن عصا به دريا