نگارنده گويد : اين سخن بسيار عجيب است .
45 -
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى
.
با مقابله طغيان مىشود فهميد : منظور از « يفرط » آنست كه بر آن دو پيشى گيرد و نگذارد تبليغ را به پايان برسانند و معجزه را نشان بدهند ، بلكه شروع به عقوبت كند و منظور از طغيان آنست كه بر عذاب بنى اسرائيل بيافزايد و نعوذ اللَّه بر ساحت قدس خدايى جسارت كند . ( الميزان ) پيداست كه خوف از جانب تبليغ است نه خوف بر نفس خودشان .
46 -
قالَ لا تَخافا إِنَّنِي مَعَكُما أَسْمَعُ وَ أَرى
تأمين است از جانب خدا كه نترسيد من با شما هستم و در تكميل آن فرموده :
مىشنوم آنچه گفته مىشود و مىبينم آنچه كرده مىشود ، به شما يارى مىكنم ، تا نتواند ضررى بزند .
47 -
فَأْتِياهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لا - تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى
.
موسى و هارون دربارهء فرعون دو تا مأموريت داشتند اولى دعوت او به ايمان كه فرمان اصلي بود دومى : دست برداشتن از بنى اسرائيل و رفع شكنجه از آنها و سپردن كار آنها به موسى و هارون ، اولى آيهء در
لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى
گذشت ، دومى در اين آيه ، بعد از وعدهء حفظ آنها ، آمده است .
جملهء
وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى
تتمة دعوت به اسلام و ايمان است يعنى هر كه از هدايت خدايى پيروى كند او در دنيا و عقبى از شقاوت و عذاب خدا و بدبختى سلامت و در امان خواهد بود . الميزان فرموده : در نكره آمدن « آيه » از عدد آن صرف نظر شده ، عظمت و واضح الدلاله بودن آن مطرح است .
48 -
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
.