اگر ورود در آيه به معنى اشراف باشد ، اين آيه تعميم
لَنُحْضِرَنَّهُمْ
است يعنى همه را اعم از مؤمن و كافر در اطراف آن حاضر خواهيم كرد ، بعضى از مفسران ورود را اشراف معنى كرده و با آيهء
وَ لَمَّا وَرَدَ ماءَ مَدْيَنَ
قصص / 23 و آيه
فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ فَأَدْلى دَلْوَهُ
يوسف / 19 . استدلال كردهاند كه ورود در هر دو آيه به معنى اشراف است .
گروه ديگرى آن را به معنى دخول دانسته و آيه
يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ
هود / 98 و آيه
أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها
انبياء / 99 ، را دليل آوردهاند كه ظهور هر دو در دخول است ، ولى چون ورود در لغت ، به معنى اشراف است قول اول قابل قبول است ، در آيه هود و انبياء اگر منظور دخول باشد ، به واسطه قرينه مقام است ، نه اينكه مدلول لفظ باشد الميزان نيز اشراف را قبول كرده و دخول را قبول ندارد .
ناگفته نماند در اين زمينه روايتى از اهل بيت صلوات اللَّه عليهم نقل نشده است ، روايات همه نبوى هستند .
در مجمع البيان از ابن مسعود از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده : مردم بر آتش مشرف مىشوند ، سپس در اثر اعمالشان از آن بر مىگردند ، بعضىها مانند برق بعضى مانند باد ، بعضى مانند دويدن است ( ظاهرا ) ، سپس مانند دويدن انسان سپس مانند راه رفتن انسان .
از جابر بن عبد اللَّه از آن حضرت نقل كرده : ورود به معنى دخول است هيچ انسان خوب و بد نمىماند مگر آنكه داخل آتش مىشوند ولى آن براى مؤمنان خنك و سلامت مىشود چنان كه براى ابراهيم شد . . .
باز از آن حضرت نقل شده : روز قيامت آتش به مؤمن مىگويد : اى مؤمن بگذر ، كه نور تو شعله مرا خاموش كرد .