ممّا لا نعلم فان اشكل عليك شيء من ذلك فاحملى على جهالتك فانك اول ما خلقت جاهلا ثمّ علمت » ،
در الميزان اين قصّه را به اول سوره مربوط دانسته است يعنى اى پيامبر خويشتن دار باش و به تبليغ رسالتت ادامه بده ، زينت و زيور دنيا كه مردم را مشغول كرده است بر تو گران نيايد چون در پشت اين زندگى ظاهر ، باطنى است و بالاى تسلّط اينها تسلّط الهى وجود دارد .
وانگهى قصهء موسى و عالم گويى اشاره است كه اين وقايع و حوادث كه بر دنيا پرستان مىگذرد تأويل و باطنى دارد كه روز قيامت آشكار خواهد شد .
سوم : موسى كه در اين قصّه آمده است همان موسى بن عمران عليه السّلام است كه يكى از پيامبران اولوا العزم مىباشد چنان كه در روايات اهل بيت عليهم السّلام آمده است .
در مجمع البيان فرموده : محمّد بن اسحاق مىگويد : اهل كتاب گفتهاند موسى كه در طلب خضر بود موسى پسر ميشا پسر يوسف است كه پيش از موسى از انبياء بنى اسرائيل بود . آن گاه طبرسى فرموده : عقيدهء جمهور آنست كه او موسى بن عمران است .
چهارم : منظور از « فتى » كه در خدمت موسى بود . وصيّ او يوشع بن نون است و عالمى كه موسى در جستجوى او بود همان خضر معروف مىباشد ، چنان كه در روايات اهل بيت عليهم السّلام نقل شده است .
در تفسير عياشى از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده : «
قال كان وصى موسى بن عمران يوشع بن نون و هو فتاه الذى ذكر اللَّه فى كتابه
» . باز در آن كتاب از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : موسى از خضر عالمتر بود
« كان موسى اعلم من الخضر » .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٤٦