4 - علت تسميه آن به « سورهء كهف » وقوع جريان حيرت آور اصحاب كهف در آن است ، تسميه آن به « سورهء كهف » در زمان رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و به زبان آن حضرت بوده است ، در مجمع از ابو درداء نقل شده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند :
« من حفظ عشر آيات من اول سورة الكهف ثم ادرك الدجال لم يضره و من حفظ خواتيم سورة الكهف كانت له نورا يوم القيامة » .
5 - بنا بر شان نزول سوره كه خواهد آمد معلوم مىشود كه همهء سوره به يك بار نازل شده است زيرا مطالب شأن نزول تقريبا همه سوره را در بر مىگيرد در اين زمينه حديثى در مجمع البيان از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل شده كه به اصحاب فرمودند : آيا خبر ندهم به شما از سورهاى كه در وقت نزول هفتاد هزار فرشته آن را مشايعت كردند ؟ و عظمت آن ميان آسمان و زمين را پر كرده بود ؟ گفتند :
خبر بدهيد ، فرمود : آن سورهء كهف است . . .
6 - در اين سوره سه ماجراى بزرگ بازگو شده اول جريان اصحاب كهف دوم جريان موسى و آن عالم كه موسى خواست از او علم بياموزد ، سوم ماجراى ذو القرنين ، از اين سه جريان فقط در سومى
يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ
آمده است ، اما روايات مىگويند كه از هر سه سؤال شده است .
امام صادق عليه السّلام فرموده : سبب نزول اين سوره آن بود كه كفار قريش سه نفر را به نامهاى نضر بن حارث ، عقبة بن ابى معيط و عاص بن وائل سهمى پيش نصاراى « نجران » فرستادند تا از يهود و نصارى مسائلى ياد بگيرند و از رسول خدا بپرسند ( شايد آن حضرت نداند و مغلوب شود ) آنها در نجران با علماء يهود ملاقات كرده و منظور خود را گفتند ، يهود در جواب گفتند : سه مسئله را از او بپرسيد اگر مطابق آنچه ما مىگوئيم جواب داد ، او راستگو است ، آن گاه از يك مسئله ديگر بپرسيد اگر گفت مىدانم بدانيد كه دروغگو است .
از او بپرسيد از جوانانى كه در زمان گذشته از ديار خود بيرون رفتند و