آيهء :
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ
نازل شده است . سورهء يونس و روم هر دو مكّى هستند .
منظور از
وَ مَنْ تابَ مَعَكَ
ايمان و رجوع به سوى خدا با اعتقاد و عمل صالح است كه آنها از شرك به سوى ايمان برگشته بودند و آن در جاى « و من آمن معك » است نظير « . . . و الملائكة
يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ . . .
مؤمن / 7 كه مراد از « تابوا » ، « آمنوا » است .
113 -
وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ
.
به دنبال امر به استقامت در تتميم آن مىگويد به ظالمان ميل نكنيد در مجمع البيان فرموده : از امامان عليهم السّلام نقل شده كه ركون ، دوستى و خيرخواهى و طاعت نسبت به ظالمان است
لا تَرْكَنُوا
كه با « الى » متعدى شده دلالت به ميل و ارادت دارد . اعتماد و ميل به ظالمان و كفّار آن است كه آنها را در كارهاى دين و دنيا دخالت بدهيم و محرم اسرار بدانيم و به مشاوره بنشينيم ، مانند بسيارى از دولتهاى مسلمان نسبت به آمريكا و شوروى كه آنها را قبلهء خود قرار دادهاند نتيجه ميل به ظالم ، رسيدن آتش و چشيدن آن است يعنى اين كار منجر به وابسته بودن و انحراف از توحيد به شرك و پذيرفتن آن در جاى ايمان مىشود و آن سبب رسيدن به آتش مىباشد .
جملهء
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ . . .
ظاهرا حال است از « فتمسكم » يعنى در حالى آتش به شما مىرسد كه جز خدا دوستان و يارانى نداريد ، خدا هم شما را يارى نمىكند كه از طاعت او بيرون رفتهايد
ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ
حاكى است كه حتما عذاب مىشويد يارى و شفاعت به سراغ شما نمىآيد ناگفته نماند
الَّذِينَ