و به صورت پشم در مىآورد و كار احمقانه مىكرد ، همچنين است حال كسى كه سوگند مىخورد سپس آن را مىشكند .
اين بدان معنى است كه شما سوگندهاى خود را مايهء فريب ديگران قرار مىدهيد تا آنها را مطمئن كنيد و آن را بشكنيد و به آن عمل نكنيد تا شما از قوم ديگر ، ثروتمندتر باشيد و منافع را از آن خود كنيد ، خدا با سوگند و نقض آن شما را امتحان مىكند و روز قيامت از آنچه اختلاف مىكرديد و بخاطر آن قسم خورده و نقض مىكرديد ، مسئول خواهيد بود .
در زمينهء
كَالَّتِي نَقَضَتْ
در مجمع البيان از كلبى نقل شده : او زن احمقى از قريش بود كه با كنيزان خود تا ظهر مىتابيدند سپس دستور مىداد آنچه تابيدهاند باز كنند و آن عادت او بود و ريطه دختر عمرو بن كعب نام داشت و او را « خرقاء مكه » مىگفتند آن در صافى از امام صادق عليه السّلام نيز نقل شده است و گويند آن فقط مثلى است . و اللَّه اعلم .
طبرسى فرموده : « انكاثا » منصوب است كه در جاى مفعول مطلق قرار گرفته است ، و شايد تقديرش « جعلته انكاثا » باشد ، منظور از
أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى
امت قسم خورنده است .
93 -
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
از آيات گذشته روشن شد كه انسانها در رد و قبول حق به دو گروه تقسيم مىشوند ، اين آيه در توجيه آن است يعنى : اگر خدا مىخواست همهء شما يك امت هدايت يافته مىشديد ولى چنين نخواسته است و لذا هر كه را بخواهد اضلال مىكند و هر كه را بخواهد هدايت مىكند و چون علّت اضلال و هدايت در خود انسان و اختيار او است ، لذا فرموده : روز قيامت از عمل خود مسئول