لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ
نسبت به « ابكم » است يعنى آنچه غير لال مىتواند ، لال مادرزاد هيچ يك از آنها را نمىتواند ، معبودهاى باطل در جاى « احدهما ابكم است و خدا در جاى
وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ
مىباشد . اصنام نه چيزى مىفهمند و نه چيزى مىفهمانند ، بر پرستندگان خود سربار است از هر چيزى كه بر او بخواهند فائدهاى نمىبرند ولى خدا خود عادل است و امر به عدالت مىكند ، عادل است لذا پاداش و كيفر مىدهد ، بايد او را پرستيد و منتظر پاداشش بود و بايد از او ترسيد كه مقتضاى عدالت او ، عذاب تبهكاران است ، امر به عدالت مىكند و راههاى خوب را نشان مىدهد بايد از او اطاعت كرد .
77 -
وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
اين آيه در رابطه با آنست كه نظام كنونى بالاخره منجر به آخرت مىشود امر آخرت نيز در دست خداست و آن براى خدا مانند اشارهء چشم ، آسان است .
آخرت از مصاديق غيب السموات و الارض ، است ، مخصوص بودن غيب به خدا حاكى از آنست كه آخرت در دست خداست ، صدر آيه تمهيد است براى
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ
يعنى حالا كه غيب سماوات و ارض خاص خدا است آخرت هم كه مصداق غيب است در دست خداست مىتواند آن را تحقق بدهد ، كار آخرت بر او دشوار نيست بلكه مانند اشارهء چشم آسان است و يا از آن هم آسانتر است
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
تعليل
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ . . .
است .