كه آن دو نيز جزء دابةاند ، استثناء ملائكه نشان مىدهد كه آنها از جنس دابة نيستند .
50 -
يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ
آمدن
مِنْ فَوْقِهِمْ
شايد اشاره به تسلّط خدا باشد كه خدا بالاى آنهاست و غالب و قاهر مىباشد ، خوف از خدا يك دفعه خوف از عذاب خداست مانند :
وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ
اسرى / 57 و يك دفعه تأثّر از عظمت و جلال خداست ، شايد خوف ملائكه از قسم دوم باشد .
51 -
وَ قالَ اللَّهُ لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ
اين آيه و آيات بعدى در زمينهء يكى بودن خدا و معبود است كه به حكم :
أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
اعراف / 54 ، خلقت و ارادهء آن هر دو در دست خداست و خدا خطاب به مشركان مىگويد معبود خلقت و معبود تدبير نگيريد كه او فقط يك معبود است و چون فقط يك معبود است پس از او بترسيد و به او بندگى كنيد ، به نظر مىآيد از
إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ
دو تا و بالاتر از دو تا قصد شده على هذا منظور از « الهين » خدا و غير خداست مثل :
لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ . . .
ذاريات 51 ، ناگفته نماند : مشكل است كه بگوئيم آيه خطاب به اهل كتاب است .
52 -
وَ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ
استدلال است به مطلب آيهء سابق ، آنچه در آسمانها و زمين است خاص خداست و اطاعت ثابت و مستدام خاص خدا مىباشد ، آيا از غير خدا مىترسيد ؟ مشركان خلقت مخلوقات را از خدا مىدانستند ، حالا كه موجودات خاص خداست نگهدارى آنها نيز از خدا و تشريع شريعت و فرستادن دين نيز مربوط به خداست