جانب خدا داشته باشم و خدا به من شريعت و احكام بدهد كسى مرا از عذاب خدا نجات مىدهد اگر شما را به طرف خدا دعوت نكنم ؟ ! « 1 » آن وقت اضافه مىكند اين را فقط براى شما نمىگويم خودم نيز به آن عمل مىكنم و نمىخواهم در چيزى كه شما را از آن نهى مىكنم مخالف شما باشم ، يعنى تكليف همگانى است و اگر ضررى داشته باشد براى من نيز هست ، اين براى رفع هر گونه شبهه از آنهاست و باز اضافه مىكند كه منظورم فقط اصلاح است آنچه بتوانم ، نسبت به شما بدخواه يا نفع جو نيستم و سپس از مبدء فياض مدد خواسته و مىگويد موفق شدن من فقط بواسطه خداست ، بر او اعتماد كردهام و به سوى او پيوسته توجه دارم و بر مىگردم اين جمله نقطه عطف و محور هر پيامبر است كه به خدا دعوت مىكردند و از خدا مدد مىخواستند و به او اطمينان داشتند .
89 -
وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ
.
ادامه سخن آن حضرت است مراد از « شقاقى » مخالفت و عداوتى است كه در اثر دعوتش به او داشتند كه عمل خود و پدرانشان را تخطئه مىكرد ، آن عداوت سبب نپذيرفتن دعوت او بود و آن ، سبب تار و مار شدن ، مانند قوم نوح و ديگران آن گاه قوم لوط را كه آشنايى كامل داشتند شاهد آورده است چون قوم لوط از حيث زمان به آنها نزديك بودند و نيز از حيث مكان ، كه شعيب عليه السّلام در قسمتى از سرزمين فلسطين « مدين » ساكن بود و قوم لوط در قسمت ديگرى از آن سكنى داشتند .
90 -
وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
.
هامش
( 1 ) در تفسير صافى مىگويد : معجزهء شعيب در قرآن ذكر نشده ، در اخبار نيز آن را نيافتم .