3 -
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
اين آيه دنبالهء آيهء فوق است يعنى بگذار هر كارى كه مىخواهند بكنند زود پشيمان خواهند شد . شايد مراد آن باشد كه دست از جدالشان بردار و تركشان كن ، آيه روشن مىكند كه غايت نظر و درك آنها همان خوردن ، لذت بردن و عياشى است در مجمع البيان از على عليه السّلام نقل شده : مخوفترين چيزى كه از آن براى شما مىترسم دو چيز است ، پيروى از هواى نفس و آرزوى دراز . اما پيروى از هواى نفس از حق باز مىدارد و اما آرزوى دراز ، آخرت را از ياد مىبرد :
« ان اخوف ما اخاف عليكم اثنان ابتاع الهوى و طول الامل اما اتباع الهوى فيصد عن الحق و اما طول الامل فينسى الاخرة » .
4 و 5 -
وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ ، ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ
اين دو آيه در رابطه با
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
و تأكيد و تثبيت آن است كه مىفرمايد روز هلاكت و روز ندامت آنها در وقت معين خواهد رسيد چون ما هر امتى را كه هلاك كرديم روى كتاب معلوم و اجل معينى كه داشتند هلاك كرديم ، منظور از كتاب ، مكتوب و اجل ، معلوم است ، بعد به طور كلى فرموده : هر امتى اجلى دارند كه از آن نه جلو مىافتند و نه تأخير مىكنند . آيهء اخير صريح است در اينكه براى امتها مانند افراد امت اجل معينى پيش خداست در اين زمينه به سورهء يونس آيهء چهل و نه رجوع شود كه به طور تفصيل سخن گفته شده است .
6 -
وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ
از اين آيه مطلب سوم كه قبلا گفتيم شروع مىشود و آن اينكه گفتند :
ديوانه هستى و اگر راستگويى چرا براى اثبات رسالتت ملائكه را گواه