است
مِنْ ذُرِّيَّتِي
نشان مىدهد كه آن حضرت دعاء طبيعى كرده و مىدانسته است كه همهء نسل او نماز خوان نخواهند بود ، چنان كه در جاى ديگر آمده :
رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ
بقره / 128 ، از اين معلوم مىشود كه مرادش از
وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ
نيز همه فرزندانش نيست در آخر آيه ، آمده پروردگارا دعاى مرا اجابت كن ، تقدير آن « دعائى » است .
41 -
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ
اينجا هم براى خود و هم براى پدر و مادرش و هم براى مؤمنان مغفرت خواسته است ، آن حضرت در سه محل خودش را اول آورده و گفته است :
وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ
-
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي
-
اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ
اين شايد اشاره به
فَمَنْ تَبِعَنِي . . .
باشد از خداوند خواستاريم ما را نيز از « مؤمنين » و مشمول دعاى آن حضرت فرمايد .