إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ
. همچنين جريان قوم نوح و عاد و ثمود ، آن گاه همهء آن گفتگوها كه ميان پيغمبران و امتها واقع شده و به تار و مار شدن مشركان انجاميده است همه از مصاديق « ايام اللَّه » هستند ، در آخر ، جهنمى بودن مشركان و هدر شدن تلاش آنها بيان شده است ، اين آيات همه گفتار موسى است به بنى اسرائيل ، به استثناء شايد آيهء اخير .
6 -
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ
.
اين آيه يكى از مصاديق ايام اللَّه است كه موسى به قوم خود يادآورى كرده است و آن شامل دو بخش از نعمت و بلا است ، يكى روز نجات بنى اسرائيل از مصر و رسيدن به صحراى سينا .
دوم : روز گرفتارى و عذاب آنها در دست فرعونيان با كشتن كودكان و امثال آن .
اين آيه در سورهء بقره / 49 ، اعراف / 141 تفسير شده است و در سورهء بقره گفتهايم كه كشتن پسر بچههاى بنى اسرائيل براى آن بود كه بنى اسرائيل از لحاظ مردان در مصر زياد نشوند زيرا بيم آن مىرفت كه در مصر نهضتى بر عليه فرعونيان به وجود آورند .
واو در
وَ يُذَبِّحُونَ
اگر براى عطف باشد نشان مىدهد كه ذبح و استحياء از جملهء عذابها بود چنان كه در مجمع البيان از « فراء » نقل شده است ولى در آيهء بقره و اعراف واو نيامده و آيه به اين صورت است :
يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ
اين نشان مىدهد كه مراد از
سُوءَ الْعَذابِ
همان كشتن اطفال است ، على هذا واو در آيه براى عطف تفسير است راجع به
بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ
رجوع شود به آيهء بقره .