و آيات گذشته روشن گرديد هر كس كه با دستور غير خدا قضاوت كند كافر ، ظالم و فاسق است در آيهء اول كافرون آمده زيرا يهود دانسته حكم تورات را دربارهء رجم عوض مىكردند ، در آيه دومى ظالمون آمده چون در جريان قصاص ظالمانه عمل مىكردند چنان كه در شأن نزول نقل شد و در اين آيه فاسقون آمده زيرا در عدم تصديق تورات و قرآن از دستور انجيل خارج شدند .
48 -
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمَّا جاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما آتاكُمْ
.
لفظ « عليه » راجع به « الكتاب » ، الف و لام آن براى استغراق است يعنى اين كتاب ( قرآن ) براى همهء كتابهاى گذشته مراقب و نگهبان است . در اين آيه مطالبى هست كه بررسى مىشود :
اول : قرآن همهء كتابهاى آسمانى را تصديق مىكند و اين لازم گرفته كه كه مطالب و احكامى بالاتر از آنها داشته باشد و گر نه عين آنها مىشد و مصدق بودن منتفى مىگرديد با در نظر گرفتن :
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى
شورى / 13 قرآن عبارت اخراى شرايع انبياء است با احكامى مطابق نياز زمان كه در آنها نبود .
دوم : قرآن در عين تصديق كتابهاى گذشته ، مراقب و نگهدارندهء آنهاست قرآن اصول ثابت آنها از قبيل توحيد ، معاد و مانند اينها را حفظ كرده و محلهاى تغيير يافتهء آنها را روشن مىكند ، قرآن بوسيلهء معجزه بودن ثابت و لا يتغير مانده است آنچه را كه تصديق مىكند حق است ، اگر قرآن نبود تورات و انجيل يا مورد انكار قرار مىگرفت يا با همين خرافات و تغييراتى كه دارد كتاب خدا