بخصوصى دارد بايد آنها را اجرا نمايد .
46 -
وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
.
مراد از « آثارهم » شريعت پيامبران است يعنى در پى آنها عيسى بن مريم را آورديم كه بر شريعتهاى آنها تكيه داشت ، تورات را تصديق مىكرد يعنى راهش راه موسى بود به اضافهء اينكه به او كتاب انجيل را داديم .
از اين آيه به دست مىآيد اولا انجيل يك كتاب بوده نه انجيلها كه فعلا موجود است ، ثانيا
هُدىً وَ نُورٌ
نكره است مراد از اولى هدايت و از دومى احكام است يعنى مقدارى از راهنمايى و احكام مطابق نياز زمان در انجيل بود ثالثا انجيل تورات را تصديق مىكرد ، تابع شريعت تورات بود و چيزهايى بر آن مىافزود رابعا بايد بنا به دلالت
هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
به دستورهاى اخلاقى و تقوى اهتمام كامل داشت « 1 » .
47 -
وَ لْيَحْكُمْ أَهْلُ الْإِنْجِيلِ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ
.
ظاهرا مراد آن قسمت از احكام و اخلاق است كه ثابت بودند و در هيچ شريعتى نسخ نمىشدند و يا منظور حكايت زمان گذشته است يعنى در پى پيامبران عيسى را فرستاديم و به او انجيل داديم و گفتيم كه اهل انجيل به حكم آن عمل كنند ، نمىشود گفت مراد عمل به احكام انجيل در زمان قرآن است و لو مخالف با قرآن باشد .
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
.
حكم كلّى است ، مصداق آن در اينجا نصارى است ، با ملاحظهء اين آيه
هامش
( 1 ) استفاده از الميزان شده است .