گفتهاند : زنده به دار زده مىشود رجوع شود به قاموس قرآن « صلب » .
اما تبعيد . طبرسى فرموده : قول اماميه آن است كه از شهرى به شهر ديگرى تبعيد شود تا توبه كند و برگردد .
ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ
.
محارب و هر جنايتكار ديگر اگر در دنيا مجازات شود و از گناه خود توبه كند پيش خدا آمرزيده است و اگر روح تمرّد در او باشد و توبه نكند در قيامت نيز در عذاب خواهد بود على هذا اقامهء حدود كفارهء گناه نيست .
34 -
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
.
محارب اگر پيش از گرفتارى و ثابت شدن جرم توبه كند ، توبهاش پذيرفته است جملهء
فَاعْلَمُوا . . .
دليل قبولى توبه است .
35 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَ جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
.
پس از ذكر محارب كه جامعه را به ناامنى مىكشد و آزادى را سلب مىكند در اين آيه به كارهاى سازنده دستور داده شده است ، اول تقوى و خود نگهدارى از معاصى و صفات ناپسند كه پايهء پذيرش صفات پسنديده است ، دوم تقرب به خدا با اعمال نيك و سازنده ، سوم جهاد و تلاش در پيشبرد راه خدا و راه خلق و جهاد در از بين بردن خائنين بشريت و شياطين انسانها ، نتيجه اين اعمال فلاح و رستگارى است قابل دقت است كه هر سه عمل مدارش اللَّه و توحيد است .
36 -
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
اين آيه در مقابل آيهء فوق است اين گونه اشخاص كه به جاى تقوى ، وسيله