باز در مجمع البيان از امام صادق عليه السّلام نقل شده : اعراف تپههايى است ميان بهشت و آتش ، هر پيغمبر و جانشين پيغمبر در آن قرار مىگيرد « الاعراف كثبان بين الجنة و النار يقف عليها كل نبى و كل خليفه نبى » .
با در همان كتاب در زمينهء حديث مشهور « على قسيم النار و الجنة » از رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله نقل شده كه فرمود : اى على گويا تو را روز قيامت مىبينم كه عصائى در دست ، قومى را به بهشت و قومى را به آتش سوق مىدهى : « يا على كانى بك يوم القيامة و بيدك عصا عوسج تسوق قوما الى الجنة و آخرين الى النار » اين حديث با دستور « ادخلوا الجنة » كه از طرف اهل اعراف صادر خواهد شد مىسازد .
در بحار در ضمن روايتى از امام صادق عليه السّلام نقل شده : در اعرافى كه ميان بهشت و آتش هست ، محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين و پاكان از آل آنها خواهند بود ، « ليكونن على الاعراف بين الجنة و النار محمّد و على و فاطمه و الحسن و الحسين و الطيبون من آلهم » اين روايات با آيات گذشته به حكم متن و شرح مىباشند .
در بعضى از روايات آمده اهل اعراف كسانى هستند كه حسنات و سيئات آنها با هم برابر است ، روايات اهل سنت نوعا در همين زمينه مىباشد اين روايات چه شيعى و چه سنى ابدا با آيات تطبيق نمىشوند ، دربارهء اهل اعراف حدود 14 قول هست كه در قاموس قرآن ( عرف ) نقل كردهام به آنجا مراجعه شود ، ولى آنچه از آيات به دست مىآيد همانست كه گفته شد .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 419
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤١٩