از امام باقر عليه السّلام ، روح و عمل كفار نقل شده است جمله
حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ . . .
حاكى است كه دخولشان به بهشت غير ممكن است بعضىها جمل را شتر معنى كردهاند ولى مناسب سوزن ، طناب ضخيم است وانگهى آن وقت لازم بود « بعير » گفته شود چون اين عدم امكان به شتر نر اختصاص ندارد . اين آيه شايد براى آنست كه تخاصم و تشاجر به حال هيچ يك فائدهاى ندارد
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
.
نه تنها سزاى آنها بلكه مجازات همهء مجرمان چنين است .
41 -
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
.
يعنى در جهنم جايگاه آمادهاى دارند و عذابها همچون پردههايى از بالاى سر ، آنها را احاطه كرده است ، ظاهرا اين غواش همان باشد كه به لفظ « سرادق » در آيهء ديگر آمده است
إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها
كهف / 29 ، سرادق به معنى سراپرده و خيمه است نتيجه اينكه : عذاب از بالا و پائين و هر طرف آنها را احاطه كرده است ، سزاى مطلق ظالمان چنين است ، زيرا كه ظلمشان در دنيا انسانها را از همه جا احاطه كرده بود ( نعوذ باللّه من النار ) اين آيه در سورهء زمر / 16 بدين صورت آمده است :
لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ يا عِبادِ فَاتَّقُونِ
.
42 -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
اين آيه بيان حال گروه دوم و مقدمه است براى آيات بعدى :
لا نُكَلِّفُ نَفْساً . . .
براى آنست كه در ايمان و عمل صالح فقط آن مقدار لازم است كه در خور توانايى شخص باشد ، « وسع » چنان كه طبرسى فرموده پائينتر از توانايى انسان است . واقعيت ايمان و عمل صالح همان بهشت و ماندن در آنست .