مَنْ تَكُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
:
تهديد است از جانب خدا به زبان پيغمبر ، يعنى آنچه مىتوانيد در شرك و كفر قدم برداريد من نيز در راه توحيد و عدل قدم برخواهم داشت ، زود خواهيد دانست پيروزى از آن كيست ، از آن من است زيرا شما ظالميد و ظالمان رستگار نمىشوند مراد از « الدار » ظاهرا دنياست ، لفظ « من » مفعول « تعلمون » و يا براى استفهام است .
نكتهها
خلود : آيات قرآن كريم روشن و صريحند در اينكه كفار در جهنم مخلد خواهند بود ، در اين رابطه چند آيه داريم كه قابل دقت مىباشند ، اينك آنها را نقل و بررسى مىكنيم اول آيهء :
يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
هود / 105 - 108 ، آيه اول در خلود اهل آتش صريح است ولى
إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ
آن را سست مىكند يعنى : آنها در آتش مخلد هستند مگر وقتى كه خدا بيرون شد نشان را بخواهد جملهء
إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ
به نظر مىآيد كه اين استثنا واقع شدنى است ، بر خلاف آيهء اخير كه بعد از استثنا فرموده :
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
و آن نشان مىدهد كه ذكر استثناء در آيهء اخير براى آن است كه خدا در بهشتى بودن آنها مسلوب القدرة نيست و اللَّه العالم .
دوم آيهء :
قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
انعام / 128 ، اين آيه به ظاهر دربارهء كفار است ولى پس از وعدهء خلود مىگويد :