كه در شرك مطلقا هدايتى وجود ندارد .
57 -
قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ ما عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ
.
مراد از
ما تَسْتَعْجِلُونَ
عذاب خدايى است كه آن حضرت وعده مىكرد و آنها از روى مسخره آن را به عجله مىخواستند
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
يونس / 48 يعنى : من در اين نبوت به دليل خدايى تكيه دارم و در مقابل تكذيب شما قدرت انتقام گيرى ندارم ، دستور آن از جانب خداست و او از يك عذاب قطعى خبر مىدهد و بهترين داوران است .
58 -
قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ
.
يعنى اگر آوردن عذاب دست من بود آن را مىآوردم و كار ميان من و شما تمام مىشد
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ . . .
حاكى است كه گر چه عذاب دست من نيست ولى وقت آمدن ، فقط شما را خواهد گرفت كه ظالميد و خدا به ظالمان داناست .