جنگ و نظير آن باشد مسئله كاملا روشن است . دو آيهء بعدى اين مطلب را روشنتر مىكند .
48 -
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
.
يعنى پيامبران وظيفه دارند كه متخلفين از حق و عدل را از عذاب دنيا و آخرت بترسانند و طرفداران حق را مژدهء سعادت بدهند ، مردم در تلقى رسالت پيامبران دو گروه هستند اول گروهى كه ايمان آورده و خود را با اعمال نيك اصلاح مىكنند . دوم گروه
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا . . .
است كه خواهد آمد
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ . . .
ممكن است شامل دنيا و آخرت هر دو باشد لكن پياده شدن صد در صد آن در آخرت است زيرا در نعمتهاى آخرت كمبود نيست پس حزن نيست و آنها تمام شدنى نيستند پس خوفى نيست حزن هميشه براى كمبود فعلى ، خوف را براى نقصان آينده است .
49 -
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
.
حال گروه دوم است ، عذاب ظاهرا شامل عذاب دنيا و آخرت است . مراد از فسق كفر است ، زيرا كافر از ايمان و عمل بالمره خارج است .
50 -
قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ
در جاى ديگر آمده
قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
گويا فكر كردهاند كه پيغمبر بايد بالاتر از انسان باشد ، اين آيه مىگويد : پيامبر يك انسان متعارف است ، توقع نداشته باشيد كه تدبير عالم و . . . در دست پيغمبر باشد .
مراد از خزائن محلهايى است كه فيض خدا از آنها به ديگران مىرسد ،