صورت شكستن سوگند است مگر آنكه كفاره بدهد و يا كفاره همان مؤاخذه است
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
.
اول طعام دادن به ده نفر خواه آنها را سر سفره جمع كند و يا به هر يك مقدارى طعام بدهد كه سيرشان كند . در روايات اهل بيت عليهم السّلام يك « مد » نقل شده حدود 750 گرم ، طعام متوسطى كه به خانوادهاش مىدهد . دوم پوشاك ده نفر مسكين كه بهر يك مثلا يك پيراهن بدهد نانكه از حضرت باقر عليه السّلام نقل شده است و در بعضى از روايات آمده لباسى كه عورت او را به پوشاند « 1 » سوم آزاد كردن يك برده ، ظهورش در آن است كه بردهء مؤمن و كافر هر دو كافى است ولى مؤمن افضل است . شخص مىتواند هر يك از اين سه تكليف را اختيار كند .
فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ
.
اگر به هيچ يك از آن سه كفاره قادر نشد سه روز ، روزه مىگيرد از اهل بيت عليهم السّلام نقل شده روزه بايد سه روز پى در پى باشد « 2 » .
ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ
.
وَ احْفَظُوا
حاكى است مبادا كفاره دادن را بهانه قرار داده به سوگند خود بىاعتنا باشيد .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
.
لزوم شكر براى آن است كه اين گونه احكام انسان را از بن بست نجات مىدهد و راه خداپرستى را روشن مىكند .
هامش
( 1 ) تفسير صافى در روايتى از امام صادق ( ع ) نقل شده :
« و الكسوة ثوبان » .
( 2 )
صافى عن الصادق ( ع ) : « صيام ثلاثة ايام فى كفارة اليمين متتابعات لا يفصل بينهن » .