روايت شده : كه آيهء اول دربارهء على عليه السّلام و بلال و عثمان بن مظعون نازل شد اما على عليه السّلام سوگند خورد كه شبها نخوابد ، بلال سوگند خورد كه هميشه روزه باشد ، عثمان قسم ياد كرد كه به زنش اصلا نزديكى نكند اين خبر به رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله رسيد فرمود مردم همه براى نماز جمع شوند آن گاه حضرت به منبر رفت ، پس از حمد و ثنا فرمود چرا گروهى پاكيزهها را بر خود حرام مىكنند .
من در شب مىخوابم ، به زنم نزديكى مىكنم ، روز افطار مىنمايم هر كس از طريقهء من اعراض كند از من نيست ، آنها به پا خواسته و گفتند : يا رسول اللَّه ما بر اين كار سوگند ياد كردهايم ، آيهء :
لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ . . .
نازل گرديد . در مجمع البيان مفصل نقل شده است ، ما از تفسير صافى مختصرا نقل كرديم . نظير اين كلام درباره آن حضرت نيز واقع شده است :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ
تحريم / 1 از اين آيات معلوم مىشود كه اسلام دين رهبانيت نيست بلكه دين اجماعى است ، منظور از آيه بيان حكم است بىآنكه ذمى در بين باشد .
87 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
.
تحريم حلال آن است كه مثلا كسى قسم خورد كه به فلان حلال نزديك نشود و يا تصميم بگيرد كه فلان حلال را انجام ندهد مثلا نخوابد ، به زنان نزديك نشود مثل :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ
تحريم / 1 يا نظير
كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ
آل عمران / 93 .
در الميزان فرموده : با نبودن « طيبات » كلام تمام است ، آمدن طيبات اشاره است كه تحريم آنها خروج از حكم فطرت است زيرا فطرت انسانى آنها را مىپسندد ،
لا تَعْتَدُوا
نشان مىدهد كه اين كار تجاوز بر حريم خدا و تجاوز از حكم