بود ولى اين معنى با آيه تطبيق نمىشود چون ظهور آن در همهء اهل كتاب است .
160 -
فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً
.
در اين آيه و آيهء بعدى چهار علّت براى تحريم طيبات ذكر شده : ظلم ، صدّ ، اخذ ربا و اكل مال به باطل . در آيهء ديگر بجاى اين چهار چيز لفظ « بغى » آمده :
ذلِكَ جَزَيْنهُمْ بِبَغْيِهِمْ
انعام / 146 در آيات گذشته پس از شمردن عدهّاى از مظالمى كه در عصر موسى و بعد از موسى اتفاق افتاده در اين آيه نتيجه گرفته و مىگويد : بواسطهء بعضى از همين خلافها بود كه در عصر موسى حلالها را بر آنها حرام كرديم ، منظور از « طيبات » آنهايى است كه در :
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما . . . .
انعام / 146 آمده است .
161 -
وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً
.
علت سوّم و چهارم تحريم طيبات است « اعتدنا » راجع به عذاب آخرت است لكن در مورد كافران آنها .
نكتهها
ماجراى صليب :
قرآن مجيد يهود را مقصر مىداند از اينكه : مىگفتند ما عيسى را كشتيم و از اين سخن بر خود مىباليدند ، مىگويند :
ولى حقيقت آنست كه يهود عيسى را نكشتند و مصلوب نكردند بلكه كار بر آنها مشتبه شد ، آن گاه مىگويد : نصارى نيز در مصلوب شدن عيسى از گمان پيروى مىكنند .
از اين معلوم مىشود كه واقعهاى پيش آمده و بجاى عيسى عليه السّلام كس ديگرى كشته