بداند و بر عليه او گواهى دهد زيرا فقير را حقير مىشمارد . يعنى كسى كه بر له يا عليه او گواهى مىدهد اگر فقير باشد يا غنى ، خدا بر آنها سزاوارتر است آنها را به عهدهء خدا بگذاريد ، غنى و فقير بودن در شهادت شما اثر نگذارد
فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا
يعنى پيرو هواى نفس نباشيد تا از شهادت حق عدول كنيد
وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده مراد « تلووا » تغيير دادن شهادت و از « تعرضوا » كتمان آن است يعنى اگر شهادت دروغ بدهيد و يا آن را كتمان كنيد خدا آگاه است ، كيفرتان مىدهد .
136 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً
.
يعنى ايمان واقعى و كامل آن است كه : ايمان به خدا و به همهء پيامبران و كتابها و ملائكه باشد ، آنان كه از منطق
نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ
پيروى مىكنند مصداق
أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا
مىباشند چنان كه در آيهء 149 - 150 خواهد آمد ، كفر به آنچه ذكر شد از آن جهت ضلال بعيد است كه با وجود آن رابطه با خدا و پيامبران بالكليه قطع مىشود .