اگر آنها را دوست نمىداشت ، جهان غير از اين مىبود ، جلو افتادن « النساء » دليل آنست كه زنان ، در مورد پسند بودن مقام اول را دارا هستند . در مجمع البيان فرموده از امام باقر و امام صادق صلوات اللَّه عليهما نقل شده : قنطار مقدارى از طلا است كه پوست گاوى را پر كند
الْمُقَنْطَرَةِ
بمعنى قنطار شده و جمع شده است معناى ذخيره شدن را مىدهد . قيد « مسومه » براى اسبان از آن جهت است كه علامتدار بودن اسب .
مفيد اختصاص بيشتر است و شايد بمعنى قيمتدار و پر قيمت باشد « 1 » .
ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ
. اين جمله حالت باز دارندگى نسبت بصدر آيه را دارد ، يعنى اينها هر چه باشد متاع زودگذرى است نبايد در آن افراط كرد و آخرت را از دست داد چنان كه در آيهء بعدى روشن شده است . بنظرم « حسن » بمعنى فاعل است يعنى محل رجوع نيكو ( بهشت ) نزد خدا است ، لفظ « عند » خلود و دوام را مىفهماند در مقابل « متاع دنيا » كه زود گذر است .
15 -
قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
. اين آيه اوّلا مقايسه دنيا با آخرت و ثانيا توضيح
حُسْنُ الْمَآبِ
است .
تخصيص ازواج و رضوان ظاهرا بدانجهت است كه رضوان خدا در ميان نعمتهاى روحى و زنان در نعمتهاى جسمى مقام اوّل را دارند ، « مطهّره » بمعنى پاك شده است ، اين مىفهماند كه زنان بهشتى از آلودگيهاى ظاهرى و باطنى دنيا مطلقا پاك و منزه هستند . از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه زنان بهشتى عادت ماهانه ندارند و از آنها حدث سر نمىزند « 2 » آمدن
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
شايد براى آنست كه :
هامش
( 1 ) ناگفته نماند دوست داشتن از مزين بودن قابل انفكاك نيست بنا بر اين شايد آمدن « زين » با « حب » براى افادهء كثرت حب است .
( 2 )
تفسير عياشى « عن ابى عبد اللَّه فى قول اللَّهفِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌقال « لا يحضن و لا يحدثن » .