آرى قرآن براى هدايت و براى بعضى كفر افزا و ضرر است ، ممكن است كه دعا بمعنى لعنت باشد .
لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
پايان كار آنهاست .
11 -
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ
منافق مفسد است ، تباهى به بار مىآورد ، كفار را به جامعهء مسلمانان راه مىدهد ، اسرار مسلمين را به كفار مىرساند ، شايعههاى دروغ منتشر مىكند ، و چون به آنها گويند فساد نكنيد گويند ما مصلحانيم ، نظر اصلاح داريم ، اين هم يكى از اوصاف منافقان است ، حساب كنيد حالات منافقان را در هر جامعه .
12 -
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ
جلو افتادن « هم » براى حصر است يعنى بدانيد آنها جز مفسد نيستند ولى مطامع و اغراض ، فكرشان را عوض كرده و نمىفهمند
وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
كهف / 104 .
13 -
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ كَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لكِنْ لا يَعْلَمُونَ
علامت ديگرى از علائم منافقان است كه خودشان را عاقل و مؤمنان را سفيه مىدانند ، اگر به آنها گويند : شما هم مانند ديگران ايمان بياوريد و به حق تسليم شويد ، گويند اين مردم احمقند ، راه زندگى را بلد نيستند ، عاقل آنست كه به مقتضاى زمان عمل كند و از دنيا كام بگيرد .
چنان با نيك و بد خو كن كه بعد از مردنت عرفى * مسلمانت بزمزم شويد و هندو بسوزاند
ولى آنها جز احمق نيستند كه بخاطر زندگى چند روزه همهء حقائق و فضيلت را زير پا مىگذارند .
14 -
وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
از علائم منافقان است كه در ميان مردم