شرحها
پيش از داستان طالوت ، سخن دربارهء جهاد و بذل مال در راه خدا بود ، سپس جريان طالوت و داود براى عبرت و محل شاهد نقل گرديد از مجموع اينها يك سؤال پيش مىآيد و آن اينكه چرا آمدن اين پيغمبران جنگ و ستيز را از بين نبرد و باز امتها بعد از آنها بجان هم افتادند ! آيه در جواب مىگويد : جنگ نتيجهء اختلاف مردم است آن هم پس از روشن شدن حقائق ، نه نتيجهء اختلاف اديان و پيامبران ، زيرا ميان پيامبران اختلافى نيست همه دعوت به توحيد و سعادت كردهاند وانگهى اگر خدا مىخواست آنها اختلاف و جنگ نمىكردند و لو آن وقت آزادى و اختيار در بين نبود اما خدا خواسته كه بشر در كار خود آزاد باشد .
از آيهء :
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ
هود / 18 روشن مىشود كه اين اختلاف پيوسته خواهد بود ، ولى استثناء نشان مىدهد : آنها كه به فكر عدم اختلاف باشند مورد رحمت بوده و از اختلاف و علل جنگ به دور خواهند بود .
در آيهء دوم امر به انفاق است كه نتيجهء آن در دنيا و عقبى عايد بر انفاق كننده است و عنقريب توضيح داده خواهد شد .
253 -
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ
« 1 » .
پيامبران با آنكه در اصل نزول وحى و پاكى و تلاش و فداكارى در راه خدا همه يكسانند و دربارهء همهء آنها آمده :
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
صافات / 181
هامش
( 1 ) - تلك اشاره است به بعيد ، اشاره به بعيد گاهى عظمت و فضيلت مشار اليه را مىفهماند ، چنان كه در اينجا چنين است . تلك الرسل اشاره است به « المرسلين » كه در آيهء قبلى است .