وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
.
ظاهرا هر دو خطاب از براى زن و ولى او است چون مرد لذتى از زن نبرده و خانواده تشكيل نشده بهتر است زن چيزى نگيرد و برترى را كه در عفو هست از ياد نبرد ، جملهء ان اللَّه . . . مىرساند كه در صورت عفو ثواب هم دارد ، مخفى نماند : دو خطاب « تعفوا - لا تنسوا » عام است براى همه ، گرچه مصداق آن در اينجا زن و ولى او است ، بنا بر آنكه مراد از « الذى بيده . . . » زوج باشد ، خطاب بهر دو طرف متوجه است .