در حالات عبد الملك مروان طاغوت بنى اميه نقل كردهاند كه بالاى منبر در مدينه گفت : به خدا قسم هر كه مرا بعد از اين امر به تقوى كند گردنش را خواهم زد .
اگر « بالاثم » مفعول « اخذته » باشد منظور آنست كه : قدرت و توانايى او را در مقابل امر به معروف به گناه وا مىدارد و گناه بالاى گناه مىكند ، ممكن است باء براى سبب باشد يعنى : چون گفته شود از خدا بترس ، توانايى و خودبينى او را مىگيرد ( عربده مىكشد ناسزا مىگويد ، توهين مىكند ) اين عكس العمل در اثر گناهان است كه مرتكب شده و قلب او را تيره كرده است .
207 -
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
.
اين گروه دوم از مردم است در مقابل گروه اول ، « يشرى » به معنى فروختن مىباشد ، يعنى از جملهء مردم كسى است كه وجود خويش را براى رسيدن به رضاى خدا بذل مىكند رضاى خدا در نظر او چنان مهم و با ارزش است كه در راه آن حتى از بذل جان دريغ ندارد ، در بسيارى از آيات قرآن در وصف مؤمنان واقعى گفته شده كه وجود و اموال خود را در رضاى خدا بذل مىكنند :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ . . .
توبه / 111 معاملهء مؤمنان با خدا چنين است .
على عليه السّلام در بستر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله
به تصديق شيعه و اهل سنت آيهء :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
دربارهء على ابى طالب عليه السّلام نازل شد آن گاه كه در شب هجرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در بستر آن حضرت خوابيد ، در مجمع البيان نقل شده كه آن شب جبرئيل در بالاى سر على بن ابى طالب ايستاد و ميكائيل در پائين پايش ، جبرئيل مىگفت : به به