مگر آنچه به او داده شده و توانايى دارد و به زودى خداوند بعد از عسر و مضيقه يسر و توسعه عنايت ميفرمايد .
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ
لام لينفق دلالت بر وجوب و لزوم دارد بمعنى بايد است كه بايد انفاق كند ، و اين وجوب انفاق در حق تمام كسانى كه واجب النفقة هستند هست و لو مورد مطلقه است در ايام عده و در مدت ارضاع ، و انفاق مجرد خوراك نيست شامل كسوت و سكنى و ساير لوازم زندگى مىشود مثل حمام و تنظيف لباس و طبيب و ادويه و امثال اينها ، و ذو سعة اغنياء هستند بخل نكنند و امساك ننمايند و به قدر معروف انفاق كنند بلكه در غير واجب النفقة در سبيل اللَّه در حقوق واجبه صدقات مندوبه اعانت به فقراء و تهى دستان و ترويج دين و امثال اينها ، من سعته به مقدار توسعه البته درجات آنها هم مختلف مىشود .
وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ
قدر در اينجا بمعنى ضيق است يعنى كسى كه روزى او تنگ است و در مضيقه است .
فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ
همين نحوى كه خود و خانواده او زندگى ميكنند با مطلقه در زمان عده و زمان ارضاع رفتار كند .
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها
چنانچه ميفرمايد :
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
- الى قوله تعالى -
وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ
بقره آيهء 286 .
سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً
بنده بايد در مضيقه صبر و تحمل كند و در توسعه شكر و در هر حالى بوظائف دينى خود عمل كند .
[ سوره الطلاق ( 65 ) : آيه 8 ]
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً ( 8 )
و چه بسيار از آبادىها كه سرپيچى كردند و سركشى كردند از امر پروردگار خود و از فرستادههاى او پس به حساب آنها رسيدگى كرديم حساب سختى و عذاب نموديم آنها را عذاب منكرى كه سابقه نداشته .
وَ كَأَيِّنْ
مثل اينكه يعنى چه بسيار .
مِنْ قَرْيَةٍ
قرية بمعنى آبادى است شامل شهرهاى بزرگ هم مىشود و مراد