وَ ذَرُوا الْبَيْعَ
ذكر بيع از باب مصداق است بلكه مراد اشتغال بامور دنيوى و منافع شخصى و معاملات و خريد و فروش و امثال اينها نداشته باشيد آنها را رها كنيد كه از فيض صلوة محروم نشويد .
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
البته درك امر واجب بالاخص نماز آن هم نماز جمعه كه وقتش مضيق است و از دست ميرود چه نسبت دارد باشتغالات به منافع و امور دنيوى .
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
امروز منافع شخصيه و لذائذ دنيويه در نظر جامعه اهم از تمام واجبات شرعيه است از تحصيل علم بمعارف الهيه و مسائل شرعيه و احكام دينيه و واجبات اسلاميه و فوائد اخرويه و تمام اينها از روى جهالت است .
[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيه 10 ]
فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 10 )
پس زمانى كه نماز ادا شد و بجا آورده شد پس منتشر شويد در زمين و طلب كنيد از فضل الهى و ياد خدا كنيد و ذكر الهى بجا آوريد بسيار اميد است كه شما رستگار شويد .
فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ
امر ترخيصى است نه واجب است و نه مستحبّ چون در موقع نماز فرمود :
وَ ذَرُوا الْبَيْعَ
و حرام بود بيع و اشتغال بامور دنيوى ميفرمايد : پس از فراغ از نماز حرمت برداشته شده ميخواهيد مشغول تجارت و كسب و كارهاى شخصيه خود شويد مانعى ندارد لكن .
وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ
يعنى به معاملات مشروعه و استفادات محلله كه شارع ترخيص كرده نه مثل زمان حاضر كه عصر جمعه كسب و كار را تعطيل ميكنند و براى تفريح و تفرج و ملاهى ميروند كه ميتوان گفت كه معاصى كه در جمعه واقع مىشود مضاعف است از معاصى كه بقيه ايام مرتكب ميشوند از سينما و تماشا خانه و ساز و آواز و امورى كه همه ميدانيد و ذكرش خالى از محذور نيست .
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً
انسان نبايد آنى از ذكر الهى غافل شود حتى در بيت التخليه و در حال تخلى حتى در فراش خواب ، و افضل جميع عبادات است كه فرمودند :
( ذكر