محتاج به اذن الهى است تا او اذن ندهد شفاعت نمىكنند و ثالثا شفيع بايد يك مقام قربى در پيشگاه الهى داشته باشد تا شفاعت او قبول شود و مسئلهء شفاعت را ما مبسوطا در مجلد سوّم كلم الطيب عنوان دوازدهم از صفحهء 231 الى 245 بيان كردهايم رجوع فرمائيد .
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيه 87 ]
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 87 )
و هر آينه اگر از آنها سؤال كنى كى شما را خلق كرده هر آينه مىگويند با تأكيد تمام « اللَّه » پس چرا دروغ مىبنديد .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ
البته مىدانند كه اين اصنام آنها مصنوع خود آنها هستند و تراشيدهء آنها خالق آنها نيستند زيرا قبل از وجود اصنام آنها موجود بودند و صانع اصنام آنها بودند و هكذا پيشينيان آنها لذا با تأكيد نون مشدده
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
و پس از اعتراف به اين معنى چرا قائل به الوهيت آنها مىشويد .
فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
افك نسبت دروغ به غير دادن مثل نسبت زنا به زن محصنه كه عايشه نسبت به ماريهء قبطيه داد كه اين را قذف مىگويند و حد شرعى او هشتاد تازيانه است و خداوند در سورهء نور از آيهء چهارم
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ
الى آيهء 23
وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
در بيست آيه شرح آن را بيان فرموده و ما هم شرح كرديم و افك در اين آيه نسبت الوهيت است به اصنام و ساير آلهه مشركين كه اين نسبت كذب محض است .
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيه 88 ]
وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ ( 88 )
و گفته شده و اى پروردگار من محقق اين كفار و مشركين قومى هستند كه ايمان نمياورند
وَ قِيلِهِ يا رَبِّ
قائل وجود مقدس حضرت رسالت است و تعبير بقيله و نفرمود
وَ قالَ الرَّسُولُ
براى اين است كه قبلا حضرت رسالت در پيشگاه احديت عرض كرده بود خداوند در اينجا نقل كلام او را كه گفته او اين بوده يا رب .
إِنَّ هؤُلاءِ
اشاره به مشركين و كفار يهود و نصارى است كه اينها .