بدين و شرايع اسلامى و فرمايشات الهى .
أَنَّكُمْ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ
تمام شما كفار و مشركين و ضالين و معاندين و مخالفين و منكرين ضروريات دين و مذهب و مبدعين با شياطين و كفرهء جن و با رؤسا و اكابر و مضلين در قعر جهنم در عذاب شركت داريد .
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيه 40 ]
أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَ مَنْ كانَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 40 )
آيا پس شما شنوا مىكنى آدم كر را يا راهنمايى مىكنى كور را و كسى كه بوده باشد در ضلالت آشكارا .
مكرر گفتهايم و باز هم مىگوئيم كه انسان همين نحوى كه جنبهء روح حيوانى دارد و بدن عنصرى همين نحو جنبهء روح ملكوتى و جوهر سماوى دارد كه در آيات و اخبار تعبير به قلب مىكنند و همين نحو كه اين چشم دارد مىبيند گوش دارد مىشنود زبان دارد مىگويد ذوق دارد مىچشد شامه دارد مىبويد لامسه دارد حس مىكند همين نحو تمام اين قوا را روح ملكوتى هم دارد و همين نحو اگر چشم سر كور باشد نمىبيند و لو مقابل شمس بايستد و اگر كر باشد نمىشنود و لو صداى توپ باشد و اگر ذائقه نداشته باشد طعم را نمىچشد و لو در اعلى درجه تلخى باشد و اگر شامه خراب باشد نمىبويد و لو عطر تند و شديد باشد و اگر لال باشد نمىگويد و اگر بىحسّ باشد درك نمىكند و لو عضو را پاره پاره كنند و قطعه قطعه همين نحو است روح ملكوتى و همين نحو كه مركز اين حواس ظاهره دماغ است كه مراد مغز سر باشد همين نحو مركز آن حواس باطنه قلب است اگر گوش آن كر باشد نمىشنود و لو تمام انبياء بخواهند او را گوشزد كنند و اگر كور باشد نمىبيند و لو تمام حقائق را مقابل او بياورند و اگر لال باشد اعتراف و اقرار نمىكند و اگر ذوق نداشته باشد طعم ايمان و اعمال صالحه را نمىچشد و اگر حس نداشته باشد لمس حقايق را نمىكند و اگر شامه نداشته باشد بوى حقيقت به مشامش نمىرسد و هكذا و فرق بين اين دو اين است كه بسا اين حواس ظاهره بدون اختيار از دستش مىرود ولى آن حواس باطنه را به اختيار از دست مىدهد چشم آن را كور مىكند گوش او را كر مىكند زبان او را لال مىكند شامهء او را فاسد مىكند لامسهء