گرفتار اموال و اولاد و اهل بوديم نتوانستيم همراه شما بيائيم شما براى ما از خدا طلب مغفرت كنيد .
خدا ميفرمايد اينها ميگويند بزبانهاى خود چيزى را كه نيست در قلب آنها بفرما بآنها پس كيست بتواند براى شما كه جلوگيرى كند از خدا چيزى را اگر اراده فرمايد براى شما ضررى را يا اراده كند براى شما نفعى را بلكه هست خداى متعال به آنچه ميكنيد با خبر و دانا .
توضيح كلام اينكه حضرت رسول ( ص ) در سال ششم هجرت در ماه ذى قعده عازم شد براى عمره برود مكه و مخصوصا لباس احرام پوشيد و قلائد بدنه ها را داغ گذاشت براى قربانى كه اهل مكه مشركين بدانند كه قصد جهاد و جنگ ندارد يك دسته اعراب عربهاى باديهنشين پيش خود گفتند كه اينها به اين كيفيت ميروند مشركين مكه آنها را دستگير مىكنند و ميكشند چنانچه در آيه بعد بيان ميفرمايد لذا تخلف كردند و همراه حضرت نرفتند و چون حضرت برگشت بمدينه اينها در مقام عذرخواهى برآمدند كه ميفرمايد :
سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ
فرق است بين لفظ عرب شهرنشين و اعراب باديهنشين . .
شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا
گرفتارىهاى دنيوى براى تحصيل امر معاش و حفظ اهل و عيال ما را مشغول كرد نتوانستيم در خدمتت مشرف شويم .
فَاسْتَغْفِرْ لَنا
حال شما از خدا بخواهيد از گناه ما در اين تخلف بگذرد و بيامرزد ، خداوند ميفرمايد : و خبر از ما فى الضمير آنها ميدهد :
يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ
به آنها بفرما اگر تقدير شد موت و قتل يا حياة و نفع آمدن و نيامدن شما جلوگيرى نمىكند و كسى مالك و توانا نيست كه مانع شود .
قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً
بَلْ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
سپس خدا خبر ميدهد از ما فى الضمير آنها ميفرمايد :