اقول : آنچه به نظر ميرسد و اللَّه العالم اين كفار و مشركين مانع بودند از تشرف ناس باسلام خداوند آنها مخذول و منكوب و مقتول و ذليل و خفيف نمود و دين مقدس اسلام رونق پيدا كرد و افواج زيادى چه از حجاز اهل مكه و مدينه و غير اينها و از عراق و روم و فرس بشرف اسلام مشرف شدند كه ميفرمايد در سوره نصر :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ * وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً
. . . السورة اينست مفاد :
فَتْحاً مُبِيناً
و اين معنى جامع تمام تفسيرات است .
[ سوره الفتح ( 48 ) : آيه 2 ]
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً ( 2 )
تا اينكه بيامرزد از براى تو آنچه مقدم داشته شده از گناه تو و آنچه مؤخر شده و تمام كند نعمت خود را بر تو و هدايت كند تو را بصراط مستقيم راه راست .
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ
در تفسير اين جمله : اما مفسرين عامه خذلهم اللَّه وجوهى گفتند كه تمام منافى با مقام عصمت انبياء است چه قبل از بعثت و چه بعد از بعثت ، بعضى گفتند : گناهانى كه قبل از بعثت و بعد از آن ، از آن حضرت صادر شده ، بعضى گفتند گناهانى كه قبل از فتح و بعد از فتح و بعضى گفتند گناهانى كه از او صادر شده و آنهايى كه بعد از او صادر مىشود .
بعضى گفتند : گناه آدم و حوا و گناهانى كه از امت صادر مىشود . بعضى گفتند : مراد صغاير ذنوب است و چون در مقام خود ثابت كردهايم عصمت انبياء و اوصياء را از زمان ولادت تا حين رحلت و از ضروريات مذهب شيعه است بلكه شرط اولى نبوت و امامت است حتى مثل پيغمبر اكرم و اوصياء او كه از ترك اولى هم مصون و محفوظ بودند . در تفسير اين جمله وجوهى گفتند :
وجه اول : كه مفاد بسيارى از اخبار هست كه از ائمه سؤال مىكنند ميفرمايند : مراد اينكه براى تو خدا بشفاعت تو گناه امت تو را مىآمرزد ، و مراد از امت فقط شيعيان كه معتقد بجميع عقايد حقه باشند زيرا لفظ امت از ام است بمعنى متابعت كه جميع فرمايشات او را پذيرفته باشند و به او اقتدا كنند كه او امام باشد و آنها مأموم و لذا در بسيارى از اين اخبار بلفظ شيعه تعبير