در چندين حديث از حضرت صادق و حضرت باقر عليهما السلام تفسير فرموده قريب به اين مفاد كه : مراد از شيطان دومى است كه فريب داد اولى را و ساير منافقين را و اين منافقين گفتند ببنى اميه كه كراهت داشتند از آنچه نازل شده در امر امير المؤمنين كه ما هم با شما همراهى داريم و متابعت مىكنيم در بعض امور كه منع خمس باشد زيرا اگر خمس بآنها داده شود قوت ميگيرند و بر ما غالب مىشوند . و ما مكرر گفتهايم كه اين اخبار بيان مصداق مىكند منافى با عموم نيست لذا مىگوييم :
ذلك اشاره به آنچه در آيه سابقه بيان شده بانهم منافقين كه در مدينه بودند كه رئيس آنها خلفاى سهگانه بودند .
قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ
چه راجع بامر ولايت باشد و چه سفارشاتى كه در مورد اهل بيت شده و چه راجع به خمس باشد و چه راجع بجهاد و غير اينها كه بنى اميه و مشركين كراهت داشتند از نزول اين آيات .
سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ
اما در امر جهاد ما سستى مىكنيم يا فرار مى كنيم يا القاء رعب مىكنيم در قلوب مجاهدين ، و اما راجع به خمس مىگوئيم مختص به غنائم دار الحرب است چنانچه مذهب عامه بر اين است آن هم ذى القربى خود شخص است ربطى بذى القربى پيغمبر ندارد و يتامى و مساكين و ابن سبيل مؤمنين است مربوط بسادات نيست ، و اما در ميراث مىگوييم : پيغمبر بر كسى ارث نمىگذارد تمام صدقه است ، و اما در امر ولايت از دست آنها ميگيريم و تحت نظر خود ميآوريم .
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ
دو نحو تفسير شده يكى اسرارى كه بين منافقين و كارهين بوده چنان كه مفاد جملهء قبل است . ديگر بواطن آنها و اسرارى كه در باطن قلب آنهاست ، و بعيد نيست شامل هر دو باشد .
[ سوره محمد ( 47 ) : آيه 27 ]
فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ ( 27 )
پس چگونه است زمانى كه ملائكه كه قبض روح مىكنند بشدت آنها را بگيرند و با تازيانهء آتش بر روى آنها و پشت آنها بزنند .