خداوند براى ناس مثلهاى آنها را
ذلِكَ
اين تفاوت و اختلاف بين ناس براى اين است كه
بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْباطِلَ
باطل شرك و كفر و ضلالت و شيطان و هواى نفس و كبر و عناد و تقليد آباء و حب دنيا و هر چه بر خلاف دستور حق است .
وَ أَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَبِّهِمْ
آنچه از جانب خداست تمام حق است .
چه در تكوينيات از خلق و رزق و واردات و چه در تشريعيات از عقايد حقه و صفات حميده و اعمال حسنه .
كَذلِكَ
اين امتيازات ضرب المثل است براى تنبه
يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ
مؤمن و كافر
أَمْثالَهُمْ
.
[ سوره محمد ( 47 ) : آيه 4 ]
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها ذلِكَ وَ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لكِنْ لِيَبْلُوَا بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ ( 4 )
پس زمانى كه تلاقى كرديد شما مؤمنين مجاهدين كسانى را كه كافر شدند از كفار دار الحرب پس بزنيد گردنهاى آنها را اشاره بقتل است تا اينكه بر آنها سخت بگيريد پس آنها را دستگير كنيد و اسير كنيد ، قضيه راجع بدستورات جهاد است كه يكى از اركان دين اسلام است و كتاب جهاد بسيار مفصل و احكام زيادى دارد لكن چون در زمان غيبت حكم جهاد برداشته شده چون شرط جهاد بايد باذن پيغمبر يا امام يا نايب خاص امام باشد . بلى اگر كفار حمله كردند بايد مسلمين دفاع كنند لذا بيان احكام جهاد چندان فايده ندارد ، تا حضرت بقية اللَّه ظاهر شود و امر بجهاد فرمايد و ما فقط بتفسير اين آيات قناعت ميكنيم .
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا
از مشركين
فَضَرْبَ الرِّقابِ
آنها را بقتل رسانيد چنانچه ميفرمايد :
وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً
توبه آيه 36
حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ
تثخين بمعنى ثقل و ضيق است و در اينجا يعنى بر آنها تنگ گرفتيد از كثرت قتل و جراحت و بر آنها سنگين شد مبارزه