إِلَّا بِالْحَقِّ
موافق حكمت و مصلحت ، از آيات شريفه چنانچه در بسيارى از مواقع تذكر داده شده كه خلقت آسمانها و اين كرات جويه ، و زمين و آنچه در آنها و بين آنها است .
براى انسان خلق شده و انسان هم براى نيل بسعادت و رستگارى و ترقى و تعالى و تحصيل قابليت فيوضات الهيّه و نيل بنعم اخروى خلق شده چنانچه ميفرمايد :
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
مؤمنون ، آيهء 117 .
و در حديث :
خلقتم للبقاء لا للفناء .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
حتى عامهء عميا كه منكر حسن و قبح عقلى هستند و از اين جهت عدل را منكر ميشوند حتى بسيارى از عوام شيعه كه به مجرد يك ناملايماتى العياذ باللّه نسبت ظلم به خدا ميدهند ، فقط معتقد به اين عقيده كسانى كه در بلا صبر و در نعمت شكر و تمام افعال الهيّه را عين صلاح ميدانند .
[ سوره الدخان ( 44 ) : آيه 40 ]
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ( 40 )
بدرستى كه يوم الفصل محل آنها است بالتمام .
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ
روز قيامت است و فصل بمعنى جدايى است مقابل وصل ، و روز قيامت را يوم الفصل گفتند كه خوب و بد از هم جدا ميشوند چنانچه ميفرمايد :
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
يس آيهء 59 .
فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ
شورى ، آيهء 5 . و فصل قضا كه حق و باطل از هم جدا مىشود ، و اسامى القيامة بسيار است كه يكى از آنها يوم الفصل است .
مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ
ميقات از مادهء وقت است مثل مفعال و مراد وقت معيّن است مثل يوم الموعود ، و اطلاق بر مكانى كه بوقت معين بايد در آنجا وقوف كنند مثل مواقيت حج براى احرام كه تعبير بميقاتگاه ميكنيم ، و مرجع ضمير هم ممكن است مذكورين در آيات قبل باشد مثل قوم فرعون و قوم تبع