حتّى ترفع الى السّماء السّابعة العلياء حتّى تكون تحت العرش - الى قوله ( ص ) - فذلك قول اللَّه عزّ و جلّ
وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
و اين حديث كالصّريح است لما قلناه و حديث بسيار مفصّل است تا ميرسد كه مىفرمايد
الى قوله فذلك قوله تعالى
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
و القمر كذلك من مطلعه و مجراه فى افق السّماء و مغربه و ارتفاعه الى السّماء السّابعة و تحت العرش الحديث
و ميتوان گفت اين حديث يكى از معجزات آن حضرت است كه امروز كشف مىشود .
ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
عزيز غالب قاهر مقتدر است عليم عالم به جميع اشياء علم غير متناهى نه اوّل دارد نه آخر عين ذات مقدّس است .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 39 ]
وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ( 39 )
و ماه را چنين تقدير كرديم در منازلى سير مىكند تا برگردد مثل شاخهء خرماى قبلى يعنى هلالى .
وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ
چون ماه از خود هيچ نور ندارد لكن جسم شفّافست مثل آينه كسب نور از خورشيد مىكند و در يك ماه دور كرهء شمس ميگردد و هميشه نصف مقابل شمس نورانى است و نصف ديگرش ظلمانى و در دوازده برج سير دارد در برج اول نصف مقابل گوشهء آن بر اهل زمين ظاهر مىشود مثل هلال شبيه عرجون خرما آن گوشه كه مقابل شمس است و هر برجى يك قسمت آن ظاهر مىشود تا در برج ششم و هفتم تمام نصف مقابل مشهود اهل زمين مىشود كه آن را بدر ميگويند سپس رو به نقصان ميگذارد تا در طرف مقابل شمس تمام نصف آن رو بشمس در زمين نمايش ندارد كه محاق ميگويند و در دو نقطه كه تعبير به رأس و ذنب ميكنند كه در يك نقطه زمين فاصله مىشود بين ماه و خورشيد و سايه مىاندازد ماه ميگيرد و آن هم در شب سيزده و چهارده و پانزده واقع مىشود خسوفش گويند و در يك نقطه ماه فاصله مىشود بين شمس و زمين نور شمس به زمين تابش ندارد خورشيد ميگيرد كسوفش ميگويند در اواخر ماه بيست و هشتم و بيست و نهم و اين خسوف و كسوف يا كلّى است كه تمام قرص ميگيرد و بسا جزئيست يك قسمت آن .