معاند شدند به اينكه ظلم و اذيتى به آنها كردند و نتوانستند دفع شرّ آنها را كنند از مؤمنين طلب نصرت ميكنند و آنها هم در حد امكان بايد آنها را نجات دهند و يارى كنند و دفع شر آنها را از سر اينها كنند كه يارى اينها يارى خدا است .
هُمْ يَنْتَصِرُونَ
قبول نصرت ميكنند و طريقهء نصرت را معين فرموده كه ميفرمايد :
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيه 40 ]
وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 )
و جزاء هر بدى تلافى به مثل است زياد روى نشود پس اگر كسى عفو كرد و اصلاح نمود پس اجر او بر خداوند است محققا او دوست نمىدارد ظالمين را .
چنانچه در جاى ديگر ميفرمايد
وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ
- مائده آيهء 49 -
وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها
اگر ممكن است تدارك به مثل به مثل تدارك كنند مالى برده همان مال را يا تعداد مساوى آن را دريافت كنند اگر آسيبى رسانده مطابقش تلافى كنند و اگر تدارك به مثل ممكن نيست در شرع مطهر ديه معين فرموده حتى ارش خدش و ارش سيلى اگر سياه شود يا قرمز شود كتاب حدود و ديات را در فقه مراجعه كنيد و ترك حدود شرعيه - مخالفت امر الهى است مربوط به طرف نيست و اما تدارك يا ديه حق طرف است ميتواند گذشت كند و عفو نمايد لذا ميفرمايد :
فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
يا به كلى عفو كند يا به نحوى