موضوع آيات اختلاف زياديست بين مفسرين و همچنين در مرجع ضمير انه الحق بالغ بر شش قول ( اول ) مراد آيات قدرت و حكمت حضرت حق است در خلقت آسمانها و خورشيد و ماه و كواكب و در زمين و در نفوس خود آنها از نطفه و علقه و مضغه و لحم و عظم و تا ولادت و رشد و در جميع موجودات كه دليل بر وجود و وحدانيت او است .
دل هر ذره را كه بشكافى * وحده لا شريك له گويد
برگ درختان سبز در نظر هوشيار * هر ورقش دفترى است معرفت كردگار
( دويم ) مراد معجزات صادره از پيغمبر اكرم سماوى مثل شق القمر و ارضى كه دليل بر رسالت آن بزرگوار است ( سيم ) آيات شريفهء قرآن بر ساير بلاد و مكهء معظمه كه دليل بر اينكه از جانب حق آمده ( چهارم ) واردات بر امم سابقه و بر خود اهل مكه در اثر تكذيب انبياء از غرق و خسف و امطار حجاره و قتل و اسيرى و غير اينها ( پنجم ) مسخ شدن به صورت حيوانات چه در امم سابقه و چه در اين امت ( ششم ) مستفاد از اخبار ائمهء اطهار كه آيات الهى وجود مبارك پيغمبر و ائمهء طاهرين و در بعض اخبار بوجود مبارك حضرت بقيّة اللَّه .
( اقول ) مكرر اشاره شده كه در اخبار بيان مصداق ميفرمايند منافى با عموم آيات ندارد بنا بر اين جمله آياتنا چون جمع مضاف است افاده عموم مىكند شامل جميع آيات الهى مىشود و حجّة از هر جهت تمام است بخصوص قرينه .
فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ
كه شامل جميع آيات مىشود و تمام دليل است
حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ
انّ اللَّه حقّ انّ القرآن حقّ انّ النّبي حقّ انّ امامة الأئمّة حقّ انّ قيام القائم حقّ انّ القيمة حقّ كلها حقّ على اختلاف التفاسير .
أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
آيا كفايت نميكند براى پروردگار تو اينكه او بر هر چيزى شاهد است مراد ظاهرا اينست كه نفس شهادت حق