بر ضرر ما جلود در جواب آنها گفتند به زبان درآورد ما را خداى متعال آن خدايى كه به زبان ميآورد هر چيزى را و او خلق كرد شما را اول دفعه و بسوى او برميگرديد .
وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ
از باب مثال است و اين قول با ابصار و افئده و سمع و لسان و يد و رجل هم هست .
لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا
اين شهادت اقرار بخطاء خود هست چون اقرار بر ضرر خود اقوى دليل بر اثبات است و شهود در قيامت منحصر باعضاء نيست انبياء و ائمه شهادت ميدهند
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
نساء آيهء 24 زمين اوقات شريفه ملائكه كتبه و حفظه همه شهود هستند .
قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ
خدايى كه سنگ ريزه را به نطق ميآورد در كف مبارك رسول اللَّه و سوسمار را بشهاده بوحدانيت او و رسالت رسول و هدهد را با سليمان و شجر را با موسى و سر مطهر ابى عبد اللَّه را در چندين موضع و دواب فلوات را بر ائمه و غير اينها .
وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
كه هيچ بوديد چيز كرد و نيست بوديد هست كرد و سپس خاك شديد زنده كرد و بسوى او بازگشت كرديد ( تنبيه ) در موضوع سؤال قبر بعضى اشكال كردند كه ما آرد در دهان مرده كرديم و پس از آن رجوع كرديم هنوز آرد در دهان او بود ما جواب داديم كه روح انسانى كه جوهر ملكوتيست برميگردد به بدن نه روح حيوانى كه بخاريست و تمام شده و از او سؤال مىشود لكن از همين آيه ممكن است بگوئيم همين زبان بنطق ميآيد بدون اينكه حركت كند و زنده شود چنانچه جلود و ابصار و سمع و يد و رجل به زبان ميآيند بدون اينكه حركت كنند .
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيه 22 ]
وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ ( 22 )
و نيستيد و نميتوانيد پنهان كنيد اينكه شهادت