زياد و چه عمارات محكمه و چه قدرتها و رياستها موقعى كه عذاب الهى رسيد و بلاء ناگهانى با اينكه :
كانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ
قدرت بر دفع بلاء نداشتند و بكلّى هلاك و نابود شدند .
فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ
در مقابل قدرت و ارادهء خدا كيست بتواند عرض اندام كند لا راد لقضائه و لا معقب لحكمه بترسيد و به خود ننازيد و از خواب غفلت بيدار شويد و به خود بيائيد .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيه 83 ]
فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 83 )
پس چون كه آمد آنها را رسولان آنها آنها به آنچه علم داشتند فرحناك بودند ولى گرفت آنها را آنچه را كه بودند به او استهزاء ميكردند .
فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ
نوح ، ابراهيم ، لوط ، شعيب ، موسى ، عيسى ، و ساير پيغمبران .
بِالْبَيِّناتِ
با معجزات باهره و ادلّهء واضحه و بيانات شافيه اعتناء به آنها نكردند و آنها را ضعيف و ناچيز شمردند و استهزاء به آنها ميكردند كه اين تحريفات شما همه دروغ است و احدى قدرت ندارد بما كوچكترين بلائى برساند با اين قدرت و عزّت و شوكت و قوّه و رياست كه ما داريم .
فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ
خوشحال و فرحناك بودند به آنچه كه نزد آنها بود از علم لكن موقعى كه بأس الهى رسيد سرتاسر آنها را گرفت .
وَ حاقَ بِهِمْ
احاطه كرد به آنها .
ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
كه ميگفتند بانبياء خود
فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
بنوح و هود در سورهء اعراف و حجر و احقاف از روى استهزاء لكن چون آمد بيچاره شدند و اظهار ايمان كردند لكن نتيجه بخش نبود .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيه 84 ]
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ ( 84 )
پس چون ديدند بأس و عذاب ما را گفتند ايمان آورديم باللّه وحده بتنهايى و كافر شديم